ความทรงจำกับ Manager.co.th

0

วันนี้ผมขอเปลี่ยนบรรยากาศการเล่าเรื่องจากเดิมที่เขียนเชิงวิเคราะห์วิจารณ์ข่าวสาร ความเคลื่อนไหว ในวงการดอทคอมทั้งในบ้านเรา และต่างประเทศ มาเป็นการเล่าเรื่องประสบการณ์การทำงานกับทีมงานเว็บไซต์ Manager.co.th ของกลุ่มผู้จัดการบ้างนะครับ หวังว่าคงจะเป็นประโยชน์กับคุณผู้อ่านบ้างตามสมควร ปลายปี 2542 ผมได้เข้าไปเป็นส่วนหนึ่งในกองบรรณาธิการของหนังสือพิมพ์ผู้จัดการอย่างจับพลัดจับผลู ด้วยการฝากฝังของคุณพ่อ ซึ่งรู้จักกับคนในหนังสือพิมพ์ผู้จัดการมาตั้งแต่สมัยเรียนหนังสืออยู่ที่สหรัฐฯ โดยที่ไม่ได้คิดวางแผนอะไรไว้ก่อนเลยว่าจะเริ่มต้นชีวิตการทำงานด้วยการเป็นคนข่าว (ตอนเช้าก่อนออกจากบ้านผมยังทำหน้าเป๋อเหรออินโนเซนส์ถามคุณพ่ออยู่ว่าขอโทษนะครับพ่อ เราจะไปไหนกันเหรอ) ผมกับพ่อไปถึงบ้านพระอาทิตย์ หอบัญชาการของหนังสือพิมพ์ผู้จัดการในช่วงเช้า ขณะที่กำลังเดินไปที่ห้องรับแขก สายตาของผมก็ปราดไปเห็นชายร่างใหญ่ท่าทางน่าเกรงขาม ผมสั้นสีดอกเลาในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวกางเกงสแลคสีดำ ท่าทางสุขุมกำลังสูบซิการ์ควันขาวลอยนวลออกมาเป็นเส้นฉวัดเฉวียนออกมาจากห้อง ใช่แล้ว?ผู้ชายคนนี้ก็คือ สนธิ ลิ้มทองกุล เขากำลังประชุมข่าวตอนเช้ากับบรรณาธิการข่าวของ ?ผู้จัดการ? อยู่ ?เฮ้ย น้อยรอเราก่อน ประชุมอยู่ เดี๋ยวตามไป? คุณสนธิเอ่ยทักทายพ่อผมด้วยชื่อเล่นอย่างเป็นกันเอง ก่อนที่จะหันไปประชุมข่าวต่อ และหลังจากนั้นอีกไม่กี่นาทีเขาก็ตามมาทักทายโอภาปราศรัยกับคุณพ่อผม สักพักนึงคุณสนธิก็มองหน้าผมพลางถามว่า ?จบอะไรมาล่ะเรา? ?นิเทศศาสตร์ครับ? ผมตอบ ?อยากทำอะไรล่ะ? คุณสนธิถามต่อ ?อยากเป็นดีเจครับ? มารู้ตัวอีกทีเลยว่าโง่มากที่พูดอะไรไปอย่างนั้น คือไม่ได้รู้ตัวเลยว่าตัวเองกำลังคุยกับเจ้าพ่อสื่อรุ่นใหญ่ที่คร่ำหวอดในวงการหนังสือพิมพ์มากว่า 30 ปี รู้แต่ว่าชอบงานวิทยุ (สมัยเรียนมหาวิทยาลัยผมฝึกงานกับคลื่นวิทยุชื่อดังอยู่หลายแห่ง ดีเจคนไหนดังผมขอตามไปฝึกงานหมดซะทุกคน) แต่ตอนนั้นกลุ่มผู้จัดการมีสื่อในมือหลายแบบ จริง ๆ เขาจะจับผมไปอยู่ตรงไหนก็ได้ แต่คุณสนธิจัดให้ผมไปลงที่หนังสือพิมพ์? ?เอาอย่างนี้ ไปเป็นนักข่าวหนังสือพิมพ์ก่อนก็แล้วกัน จะได้มีโอกาสเรียนรู้การทำงานจริง ๆ บ้าง?? คุณสนธิจัดการให้ผมเสร็จสรรพ จากนั้นไม่นาน มารู้ตัวอีกทีผมก็กลายเป็นนักข่าวหน้าบันเทิงของผู้จัดการเรียบร้อยแล้ว ยังจำได้ว่าสัมภาษณ์ก็ยังไม่เป็น เขียนหนังสือก็ยังไม่คล่อง เคราะห์ดีที่ผมไม่ใช่คนเดียวที่มีปัญหานี้ แต่บรรดานักข่าวหน้าใหม่ก็เช่นกัน คุณสนธิจึงจัดอบรมนักข่าวขึ้นมาเป็นการภายในให้กับนักข่าวรุ่นใหม่ จนนักข่าวรุ่นพี่บางคนอิจฉาไปเลย เพราะคุณสนธิไม่ค่อยมีเวลาลงมาสอนด้วยตัวเองแบบนี้เท่าไหร่ ?นักข่าวของผู้จัดการต้องทำให้คนที่เราวิพากษ์วิจารณ์ เกลียด?กลัว?แต่เคารพ? คุณสนธิ กล่าวสอนผมและเพื่อน ๆ นักข่าวตลอดจนถึงน้องฝึกงานในเช้าวันหนึ่ง เล่นเอาอึ้ง ๆ ไปตามกัน ?เกลียด กลัว แต่เคารพ?? ผมทวนคำสอนที่ค่อนข้างกระชับและรุนแรงของคุณสนธิด้วยความตะลึงพรึงเพริด พร้อมกับตั้งคำถามในใจตามประสาเด็กว่าทำไมเราต้องทำให้คนอื่นมาเกลียดกลัวเราด้วย ซึ่งแค่คำพูดนั้นถ้าจะตีความให้ลึกซึ้งถึงจะเข้าใจได้ว่าคุณสนธิไม่ได้สอนให้เราทำให้คนมาเกลียดเรา แต่การทำงานข่าวเป็นงานที่จะต้องถึงลูกถึงคน จับประเด็นข่าวให้คม นำเสนอให้ชัดเจน มันจึงเป็นเรื่องธรรมดาที่จะต้องปะทะกับแหล่งข่าวไม่ทางใดก็ทางห

Comments

comments

Share.

About Author

ทีมงาน MarketingByte.com ที่คอยเจาะลึก วิเคราะห์ หาข้อมูลต่างๆ มาเพื่อบริการข้อมูลด้านการตลาดออนไลน์เพื่อคนไทย ติดตามเราทาง Social Media : www.facebook.com/marketingbyte หรือ www.twitter.com/mktbyte

Leave a Reply

%d bloggers like this: